● Ignatiaanse reflectie

 De op deze website weergegeven bezinnings-programma's maken gebruik van de 'Ignatiaanse reflectie'. Wat wordt daaronder verstaan?
Mw.drs.Ilse Dekker is bovenschools coördinator van de Ignatiaanse pedagogiek op het Stanislascollege in Delft,  Pijnacker en Rijswijk.
(zie:
http://sites.google.com/site/ignatiaansepedagogiek
Zij schrijft over reflectie in Ignatiaanse zin het volgende

"Voor mij persoonlijk is reflectie terugblikken op je levenservaringen in de wijdere context van je leven, waarbij je ervaringen betekenis krijgen en je besef krijgt van een levenspad (met een richting) dat je bewandelt. Beginnend bij de gewone menselijke dingen nodigt reflectie uit tot het raken van de diepere, religieuze dimensie, vanuit het besef deel uit te maken van een groter geheel, van een zinvol universum, van verbondenheid met en dankbaarheid naar de bron en schepper van dat betekenisvolle leven. Reflectie heeft een vermogen tot heling in de zin dat het diverse menselijke ervaringen kan integreren vanuit een wezenskern die daardoor steeds meer samenhang krijgt.

 

Over het algemeen is de ervaring dat reflectie niet verward moet worden met alleen maar 'nadenken over'. Reflectie heeft veel meer te maken met 'invoelen van' en daarom moeten werkvormen steeds terugvoeren naar het hart. Het gaat er om mensen dicht bij zichzelf te brengen, en dan volgt het werken vanuit de Ignatiaanse uitgangspunten van binnenuit, in een voor ieder authentieke vorm.

De brug slaan tussen pedagogiek en spiritualiteit doe je dus niet alleen door de inhoud die je aandraagt, maar ook door veel tijd te nemen om werkvormen te kiezen die het gevoel en niet alleen het verstand aanspreken en door veel ruimte te geven voor persoonlijke beleving. Je kunt alleen leren als je ervaart (dat geldt niet alleen voor leerlingen maar ook voor ons)."

 

Ilse Dekker: Verslag van de bijeenkomst van Europese vormingsleiders in Ignatiaanse pedagogiek (JECSE), Parijs 1 april 2010.